رجحان هم ندارد ! يا هيچ‌يك نيست و ائمه - عليهم السلام - اهميت به آن ندادند ؟ كسانى كه آداب مستحبهء خواب و خوراك و بيت التخليه را فروگذار ننمودند از معارف الهيه كه غايت آمال اولياست غفلت كردند ؟ عجب‌تر آن‌كه بعضى از همين اشخاصى كه منكر اين معانى هستند در اخبارى كه راجع به فقه است و مسلم است كه فهم آن موكول به عرف است يك مباحثهء دقيقه‌اى تشكيل مىدهند كه عقل از فهم آن عاجز است فضلًا از عرف ! و آن را به ارتكاز عرف نسبت دهند ! هر كس منكر است ، به مباحثى كه در باب « علَى اليَد » « 1 » ، و امثال آن از قواعد كليه ، خصوصاً در باب « معاملات » ، است رجوع كند . بالجمله ، مطلب از دست خارج شد و قلم طغيان نمود . و نويسنده خداوند - تبارك و تعالى - را شاهد مىگيرد كه مقصودى در اين كلام ندارم جز آن‌كه برادران ايمانى را آشنا كنم به معارف الهيه . وَاسْتَغْفِرُ اللَّه مِنَ الزَّلَلِ وَالْفَشَلِ وَالْكَسَلِ . وَالْحَمْدُ للَّهِ أَوَّلًا وَآخِراً « 2 » .

--> ( 1 ) - اشاره است به اين قاعدهء مشهور فقهى : « عَلَى اليَدِ مَا أخَذَت حَتّى تَؤدّيه » . و مفاد آن اين است كه اگر شخصى چيزى گرفت بر عهدهء اوست كه آن را بپردازد . فقيهان پيرامون اين قاعده بحث‌هاى مفصل و دقيقى كرده‌اند . ( براى اطلاع ر . ك : عوائد الأيّام ، ص 315 ، عائدهء 33 ؛ المكاسب ، ضمن تراث الشيخ الأعظم ، ج 16 ، ص 181 و 204 ؛ حاشية المكاسب ، محقق اصفهانى ، ج 1 ، ص 301 ؛ حاشية المكاسب ، ايروانى ، ج 1 ، ص 93 ؛ البيع ، امام خمينى قدس سره ، ج 1 ، ص 368 ) ( 2 ) - « از درگاه خداوند به سبب لغزش و سستى و كاهلى پوزش مىخواهم ؛ و ستايش خاص خداوند است در اوّل و آخر » .